วันนี้ไปเบิ่งต้มยำกุ้งมาอ่ะ สนุกโคตรรรรรรร >O< แทบไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นหนังที่คนไทยทำ -_-" (ถึงแม้ว่าบางฉากมันจะดูโอเว่อร์ไปนิดก็เหอะ) เนื้อเรื่องก็คือว่า โทนี่ จา (เรียกให้อินเตอร์) ต้องไปตามหาพ่อใหญ่ กับ ขาม (พ่อช้างกับลูกช้างที่จาถือว่าเปนพ่อคนหนึ่งกะน้อง) ที่ถูกจับไปอยู่ซิดนีย์ แต่พ่อใหญ่ตายโดยถูกเลาะเนื้อกับหนังออกเหลือแต่กระดูกให้คนร้าย ส่วนขามที่เป็นลูกช้างรอด เนื้อเรื่องมันก็มีแค่นี้แหละ แต่สนุกดี ดูตอนที่จารู้ว่าพ่อใหญ่ตายแล้วอยากจะร้องไห้อ่ะ รู้สึกเหมือนดูเรื่อง Twp brothers อยู่เลย แต่เรื่องทู บราเทอรส์จะซึ้งกว่านะ (เป็นเรื่องเกี่ยวกับเสืออ่ะ ดูแล้วร้องไห้เลย) เรื่องนี้ตั๊กไม่ค่อยมีบทเท่าไหร่นะ แค่มาบอกเฉย ๆ ว่าทางลับอยู่ตรงไหน แล้วก็มาเต้นยั่ว ๆ นิดหน่อย เซ็กซี่ดี แล้วก็คนที่ตัวใหญ่ ๆ อ่ะ ชื่อรัยไม่รุ ที่เค้าบอกว่าเคยเล่นทรอยมาก่อนนี่ก็ไม่เห็นมีไรเลย - -" แค่เปนองค์รักษ์ให้คนที่เอาตัวพ่อใหญ่ไปเลาะกระดูก แต่ที่น่าตกใจเนี่ยคือ คนห่าอะไรวะ ทำไมมันตัวใหญ่งี้ ยังกะเอาคอมพิวเตอร์สร้างขึ้นมา เหมือนไม่ใช่คนอ่ะ - -" แต่เค้าเล่นน่ากลัวดีนะ สมบทบาทดี ถ้าเราเปนจาแล้วต้องไปสู้กะคนที่ตัวใหญ่งั้น เรายอมตายดีกว่า T^T ถ้าพูดถึงตอนจบล่ะก็ - -" ยังรุสึกว่ามันจบด้วน ๆ ไปนิด จริง ๆ แล้วน่าจะให้จาแบบว่า พาขามกลับประเทศไทย ไปอยู่ป่าที่ขามเคยอยู่แล้วไง อะไรทำนองนี้ ไม่ใช่ว่าให้จาไปกอดขามแล้วจบ - -" มันครึ่ง ๆ กลาง ๆ คา ๆ ใจแต่แค่นี้ก็ซึ้งดีแล้วแหละ (แต่ซึ้งตรงที่จานอนอยู่ตรงงาของพ่อใหญ่แล้วเค้าดึงภาพของจาสมัยเด็กที่นอนอยู่บนงาของพ่อใหญ่ที่ยังเป็น ๆ กับตอนที่พ่อใหญ่เหลือแต่กระดูกมาก ๆ) ใครยังไม่ไปดู ไปดูซะ

วันนี้ เป็นวันอะไรที่ซนมาก ๆๆ >O< ซนจิง ๆ นะ แล่นแต้ไปทั่วเลยอ่ะ

เริ่มด้วยตื่นเช้ามาไปโรงเรียน (อย่าตกใจค่ะ ไม่มีเสียงนาฬิกาปลุกหรอก ฮ่า ๆๆ) แล้วก็ไปโรงเรียนสาย -_-" หลังจากนั้นก็เรียน ๆๆๆๆ ชวเลขสอบได้ 8 เต็มสิบ เก่งมั๊ยล่ะ ฮ่า ๆๆๆ

หลังจากนั้นก็ขึ้นรถแท๊กซี่ไปหาพี่ปลาที่บ้านพี่ปลา นั่งโม้ ๆ สักครู่ก็ไปดูหมอ!!! แม่นหรือไม่แม่น ดูเอาละกัน

เป็นคนพูดจาตรงไปตรงมา นิสัยเหมือนผู้ชาย คือดื้อรั้น จุกจิกจู้จี้ขี้บ่น มีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน จะประสบผลสำเร็จ แต่ช้า!!!

เคืองมากไอ้ตรงช้าเนี่ยแหละ แต่นอกนั้นก็ตรงนะ เพราะมีคนว่าเราบ่อยมาก ๆ เลยว่าเราขี้บ่นอ่ะ แง่ง ๆๆๆ

หลังจากนั้นก็ไปกินเค้กบราวนี่ที่ร้านแถวนั้นแหละ ปรากฏว่าในขณะที่กำลังกิน ๆ อยู่ก็เจอ... "ไส้แม๊ก!!"

เชี่ย มันมาได้ไงวะ นี่ถ้ากูแดกเข้าไปป่านนี้กูตายไปแล้วนะแสดดดดดด

พอกินเสร็จ (และเอาซากแม๊กไปให้พนักงานดูเรียบร้อยแล้ว) ก็เดินกลับไปบ้านพี่ปลา สักพักพี่เดียวก็โทรมา

"มางานรับปริญญาพี่แตมเร็ว ๆ เฮียฮ้อก็อยู่"

เฮียฮ้อ? เฮียฮ้อคือใคร ไม่บอกค่ะ บอกไม่ได้ 555 เอาเป็นว่าในเดวิลเรารู้กัน (ใช่มิ) พี่ปลาจากที่อยุ่ในสภาพบ้านมาก ๆ วิ่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที (เสื้อแกเหมือนลายชุดชั้นในเราเลย) และก็ออกจากบ้านมาในสภาพที่ผมไม่ได้หวี คราวนี้ในขณะที่กำลังนั่งอยู่บนรถสองแถว เราก็โทรไปหาพี่แตม พี่แตมบอกว่า

"พี่กิ๊ฟจะถ่ายรูปเรากับพี่ปลาและคนอื่น ๆ ไปลงเว๊ปแจ่มใส!!"

พี่ปลาแทบกริ๊ด อยากกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน 5555

แล้วก็มาถึงม.ธรรมศาสตร์ จริง ๆ แล้วก็ไม่นานนะ ก็เดินแล่นแต้อยู่ในงานนั่นแหละ ซนมาก ๆ เลย วันนี้วิ่งวุ่นอยู่นั่นแหละ เล่นนู่นเล่นนี้ แต่สนุกมากตอนที่ถ่ายรูป 555 วิ่งวนไปวนมาอยู่ในนั้น แกล้งพี่ปลาด้วย สนุกสนานนนนนนน (แอบทำกล้องถ่ายรูปพี่เดียวตกด้วย ขอโทษจริง ๆ ไม่ได้ตั้งใจ)

หลังจากนั้นก็กลับมาบ้านซื้อเกี๊ยวกินโดยสวัสดิภาพ

ปล.ใครเห็นบล๊อคเปนแบบนี้ไม่ต้องตกใจ กะลังขี้เกียจทำน่ะ -*-

ปล2. พรุ่งนี้สอบ Accounting แล้วโว้ยยยยยยยยยย

วันนี้มาในหัวข้อฟันฉันนะครับ -_-" โหมดเครียด เฮ้ย! มานเครียดจริง ๆ นะเฟร่ย

คืองี้ เรื่องของเรื่องนะ เมื่อคืนเม้าท์กะพี่ปลายันตีสี่ -_-" นินทาชาวบ้านเค้าไปทั่ว (ส่วนใหญ่จะเดวิลด้วยกันเอง รู้เลยว่าใครแอบนินทากูบ้าง ฮึ่ม!) แล้วแบบก็กะจะนอนตื่นสายซะหน่อย ชิส์ อยู่ดี ๆ ตอนสิบโมงพ่อก็เดินเข้ามาปลุกในห้อง บอกว่าวันนี้ต้องไปหาหมอฟัน!

ไม่ได้ช๊อคอะไรมากมายก่ายกองหรอก คือแบบว่า ความจริงหมอเค้าจะถอดเครื่องมือออกให้ไง ก๊าก ๆๆ

ใจนึงก็แอบเสียใจนะ แบบว่ามันอยู่กะกูมานานแล้ว (ถึงแม้มันจะทำให้เราปากเหม็นในบางคราว) เลยไม่ค่อยอยากเอาออก แต่อยากเอาออกเพราะว่าแปรงฟันยากชิบหาย แดกข้าวเสร็จห้ามพูดกะครัย ต้องวิ่งแถ่ด ๆๆๆๆ ไปห้องน้ำ (ไปแคะฟัน) อุบาดมากมายเลยจริง ๆ

ไปถึงก็ไม่ต้องรอ คุณหมอออกมาทำให้เลย T^T กลัวมาก ๆ เลยอ่ะ แบบโอ้ย มันมีเหล็กที่ใส่อยู่ตรงฟันกราม ตอนเค้าดึงออกนะ รู้สึกเลยว่ากูไม่น่าเลย TT_TT ฮื่ออออ แล้วแบบ คนที่เคยเจอจะรู้อ่ะ ว่าตอนที่เค้าทำท่าจะดึงออกแต่ไม่ออก มันทรมานขนาดไหน โคตรจะปวดเลยแสด

ตอนขูดหินปูนแม่งก็เจ็บบรมเจ็บ ในใจฉันร่ำร้องมากมายว่า (กรุณาอ่านตามในเวอร์ชั่นของแม่นาคเรียกพี่มากนะ)

"กลับบ้านนนน กลับบ้านนนน กลับบ้านนนน TTOTT"

แต่ก็ต้องนั่งแหก...(ฮั่นแน่ คิดไรอยู่) ปากให้หมอทำฟันต่อไป -_-" เลือดไหลตูมเลย (จนป่านนี้ยังรู้สึกถึงรสเลือด) พอทำฟันเสร็จแล้ว รู้สึกเหมือนขั้นสวรรค์ชั้นที่ 79 จะไม่เจ็บแล้ว T^T

ตอนที่หมอให้ดูกระจก รู้สึกว่า...นี่หน้ากูเหรอ -_-" ทำไมมันเปนงี้วะ ฟันเหลืองอี๋เลยอ่ะ อุบาดชิบ ไม่รู้เปนเพราะมันเหลืองจริง ๆ หรือว่าเรายังไม่ชินกันแน่ แต่ที่รู้ ๆ คือจนป่านนี้ยังไม่รู้สึกเบื่อกับการส่องกระจกมองตัวเองในรูปโฉมใหม่ (แบบไร้เหล็ก) เช็ดดดด รู้สึกจริง ๆ นะว่าอุบาดขึ้น -_-" เมื่อกี้หยิบกระจกขึ้นมาส่องอีกครั้งพอยีฟันแล้วเหงือกช้านนน มานบวมอ่ะ ฮื่อ ๆๆๆ ไม่ไหวแล้ววววว TTOTT ปลิ้นออกมานอกฟันเรยแสดดดดด

ปล. รู้สึกเหมือนฟันหายหมดปาก T^T